ไม่ใช่เพราะมันดีแน่นอนนะครับ
แต่เพราะสิ่งที่เพิ่งถูกวางลงบนโต๊ะ…
มันมีค่าประชุมสามรอบ
ค่ากาแฟสิบสี่แก้ว
เวลานอนไม่หลับอีกสองคืน
และความรักของเจ้าของติดมาด้วยอย่างแน่นหนาแบบสุด ๆ
เผลอถามแรงไปนิดเดียว…
เราอาจไม่ได้กำลังวิจารณ์แคมเปญครับ
เราอาจกำลังทำร้ายสมาชิกในครอบครัวเขาอยู่ 5555
คืองี้ครับ…
เวลาคุณใช้ชีวิตอยู่กับไอเดียหนึ่งมานาน
คุณไม่ได้เห็นแค่สิ่งที่อยู่ตรงหน้าแล้ว
คุณเห็นตอนที่มันดัง
เห็นลูกค้าแชร์
เห็นยอดขายพุ่ง
เห็นคู่แข่งนั่งกัดฟัน
และอาจเห็นตัวเองขึ้นเวทีรับรางวัลไปเรียบร้อยแล้วด้วย
ให้ตายเถอะ!
ไอเดียยังไม่ได้เริ่มทำเลยครับ
แต่ในหัวเจ้าของ มันมีสารคดีเบื้องหลังเตรียมฉายแล้ว
เพราะฉะนั้น เวลามีไอเดียแบบนี้วางอยู่บนโต๊ะ MarNutz
พี่มาร์อาจถามว่า…“เรื่องนี้พาธุรกิจไปถึงเป้าหมายอะไรคะ?”
ส่วนผมอาจถามสั้นกว่านั้นว่า…“แล้วลูกค้าจะสนใจทำไมครับ?”
ไม่ได้ถามเพราะอยากจับผิดนะครับ
เราเองก็มีไอเดียที่คิดแล้วรู้สึกว่า…
โอ้โห
มหัศจรรย์
วงการนี้ไม่เคยมีใครทำมาก่อนแน่นอน
ก่อนจะพบว่า…
ที่ไม่มีใครทำ อาจเป็นเพราะมันไม่ควรถูกทำก็ได้ครับ 5555
หลายครั้งเราจึงไม่ได้โยนไอเดียทิ้ง
เราแค่ขอวางมันลงข้างโต๊ะก่อน
แล้วคุยเรื่องอื่นต่อ
คุยว่าลูกค้าซื้อเพราะอะไร
อะไรคือปัญหาที่เขาพูดซ้ำ
สินค้าตัวไหนกำไรดีที่สุด
และมีเรื่องอะไรในธุรกิจที่เจ้าของคิดว่าธรรมดา…
เพราะเห็นมันทุกวันจนเลิกตื่นเต้นไปแล้ว
จากนั้นเหตุการณ์ประหลาดก็มักเกิดขึ้นครับ
เจ้าของอาจพูดผ่าน ๆ ว่า…
“จริง ๆ ลูกค้าชอบโทรมาบ่นเรื่องนี้นะครับ”
ทั้งโต๊ะเงียบ
พี่มาร์เริ่มถามต่อ
ส่วนผมเริ่มรู้สึกว่า…
เดี๋ยวก่อนนะ
เรื่องที่เพิ่งพูดผ่าน ๆ เมื่อกี้
น่าสนใจกว่าแคมเปญที่ใช้เวลาคิดมาสามสัปดาห์อีกนี่หว่า
และนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นบนโต๊ะของเราบ่อยมากครับ
ไอเดียใหญ่ที่ทุกคนช่วยกันประคองมาอย่างทะนุถนอม…
อาจถูกวางไว้ก่อน
ส่วนประโยคเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครคิดว่าจะมีค่า
กลับถูกหยิบขึ้นมา
ปัดฝุ่น
ขยายให้เห็นชัด
แล้วกลายเป็นเรื่องที่ลูกค้าน่าจะอยากฟังจริง ๆ
เราไม่ได้เชื่อว่าไอเดียของ MarNutz ดีกว่าไอเดียของเจ้าของธุรกิจเสมอไปนะครับ
นั่นคงเป็นความมั่นใจที่น่าตื่นตาตื่นใจเกินความสามารถของมนุษย์ไปหน่อย
เราเพียงเชื่อว่า…
ไอเดียที่ดีควรถูกตั้งคำถามได้
รื้อได้
เถียงได้
หัวเราะใส่ได้
และบางครั้งก็ต้องยอมให้มันนั่งรออยู่ข้างโต๊ะก่อน
จนกว่าเราจะตอบได้ว่า…
มันดีเพราะลูกค้าจะรู้สึกบางอย่างจริง ๆ
หรือมันดีเพียงเพราะคนคิดรักมันมากเหลือเกิน
ครั้งหน้าถ้าคุณมีไอเดียที่รักแบบสุด ๆ
อย่าเพิ่งรีบปกป้องมันครับ
ลองวางลงกลางโต๊ะ
แล้วถามทุกคนว่า…
“ถ้าไอเดียนี้ไม่ได้มาจากผม
พวกคุณยังอยากทำมันอยู่ไหม?”
ถ้าถามจบแล้ว ทุกคนยังอยากทำไอเดียเดิมอยู่…
ยอดเยี่ยมครับ
หยิบมันกลับขึ้นมาวางกลางโต๊ะได้เลย
อย่างน้อยคราวนี้มันไม่ได้อยู่รอดเพียงเพราะเจ้าของรัก
แต่มันอยู่รอด…
เพราะลูกค้าอาจมีเหตุผลที่จะรักมันด้วยครับ